woensdag 12 maart 2014

Vipassana, een reis 'far beyond'...

Ik zou willen dat ik de reis die ik afgelopen week in stilte heb gemaakt met weinig woorden kon omschrijven. Het is zo veel omvattend, ik zou er boeken over kunnen schrijven... En tegelijk, woorden geven maar een halve waarheid, want als het gaat om wie we werkelijk zijn... Dan is het leven onbeschrijfelijk bijzonder.

Het voelt van kinds af aan al of ik op ‘het scherp van de snede’ leef, ergens balancerend op het grensvlak tussen linker en rechter hersenhelft. Vanaf de middenlijn probeerde ik ijverig de spelregels van 'de wereld' te begrijpen en me keurig te houden aan de regels die me gegeven werden ondanks dat ik voelde dat er vaak niets van klopte en soms heel boos was op de onhandige ideeën die mensen om me heen hadden. Ik raakte gaandeweg steeds verder van mezelf vandaan en daarmee steeds meer gevangen in een wereld waar ik me niet in thuis voelde.
Ik werd tot een paar jaar terug elke morgen wakker in ‘de wereld van mijn vader’ (linkerhersenhelft) en het grootste deel van mijn creatieve energie (rechterhersenhelft) gebruikte ik heel lang om rollen te spelen voor anderen. Ik deed alles om anderen gelukkig maken, dat ik zelf ongelukkiger werd, dat maakte niet uit... Daar ik vandaan kwam was genoeg om blij over te zijn en als een ander blij was, dan was ik gelukkig. Meer en meer begon ik te zien dat ik niemand gelukkig kan maken als ik niet goed voor mezelf zorg. Dat heeft gemaakt dat ik in de afgelopen 5 jaar alles op alles heb gezet om mezelf weer in balans te brengen. Ik kom van ver maar het is gelukt… 

Wat heeft dit met Vipassana te maken zou je denken? Heel veel...
17 jaar geleden hoorde ik voor het eerst over Vipassana. Een heel diep verlangen overviel me om het te gaan doen. Toch heb ik lang moeten wachten voor ik ook echt kon gaan. Ik was er niet klaar voor.
Het leven nam me tussentijds mee op een onvoorstelbare reis tussen uitersten, een woeste tocht langs allerlei onheilspellende uithoeken van de ziel. Een dans met de uitdaging van het mens zijn in deze tijd. Een paar jaar nadat ik over Vipassana hoorde had ik mijn eerste verlichtingservaring als volwassene, helaas was ik toen precies aan de uiterste grenzen van mijn innerlijk universum geraakt. Ik dacht dat ik een uitweg gevonden had, maar was juist verder en verder op de spits gedreven door een bevangenheid vanuit mijn kindertijd om de aarde te willen verlossen en net als Christus alle zonden voor de wereld te dragen.

Vipassana mag je eigenlijk niet doen als je met psychiatrie in aanraking bent geweest. Toch liet mijn verlangen het te ervaren me niet los. Een drive bewoog me voort in golven van eb en vloed… Innerlijk werk is een passie voor me.
Ik heb jaren en jaren mijn denkraam geschoond en mijn ‘huiswerk’ gedaan voor ik eindelijk toestemming kreeg van ‘het leven’ om de Vipassana-ervaring aan te gaan. Ik was intens gelukkig dat dit keer alle seintjes lieten zien dat het ‘tijd’ was...  Vertrouwend op ‘het levensweb’ en op eigen verantwoording, informatie over mijn voorgeschiedenis achterhoudend.

Het is heel bijzonder om 10 dagen de tijd te krijgen om helemaal in jezelf thuis te komen in stilte. Mediteren, eten, slapen... In een vast ritme vol discipline. Koren op mijn molen.
De bedoeling bij Vipassana is dat je je gedachten tot rust brengt door 'de geest' te concentreren op het voelen. Toch liet ik ruimte om naast deze focus mijn eigen innerlijke 'flow’ te volgen en gebruikte als vanzelf ook 'on-creeer' technieken om de blokkades die ik ontmoette op te ruimen. Al jaren merk ik dat als ik het leven helemaal vrij door me heen laat werken en intuïtief werk er vaak de meeste coherentie is. Lichaam en geest hebben een heel subtiele eigen dialoog die ver voorbij mijn verstand gaat. Ik heb geleerd te vertrouwen op de helende werking die ik waarneem als ik het leven oordeelloos vrij spel geef om te stromen zoals het wil gaan, steeds beter luisterend naar de behoeftes van mijn eigen lieve zelf midden in de grote levensopera.
Zo werk ik ook bij de helende massages die ik geef en dat geeft prachtige resultaten.
Ik heb gaandeweg ontdekt dat er een gigantisch verschil is tussen een leven dat opgebouwd is vanuit mentale constructies of een belevingswereld gegroeid vanuit een natuurlijke en lichamelijke ervaringswijsheid. Een verschil van dag en nacht, 2 heel andere realiteiten die door elkaar heen geweven zijn en verbonden in ons lichaam. De mannelijke en vrouwelijke kanten van ons bestaan als mens.
Mijn ervaring is dat de organische wereld van de natuur een veel plezieriger, werkzamer en betrouwbaarder werkelijkheid is dan de ander. Het is de plek waar we allemaal verbonden zijn in het hart van het universum. We are one, without limits.

Mijn lichaam en ziel hebben in de 10-daagse alles uit de kast gehaald om me op te schonen.
De helderheid die ik heb gaf me de kans om hele diepe inzichten te krijgen in mezelf en mijn verleden. Helemaal thuis komend in alle lagen van mijn essentie.
Ik kon zo diep ervaren hoe alles met elkaar verbonden is, hoe mijn hele leven samenhangt van oorzaken en gevolgen. Een prachtig weefsel van levenservaringen wat naar dit moment leek te voeren. Allemaal bouwsteentjes die me de kracht en deskundigheid hebben gegeven om te doen wat ik deed. Ik was getuige van een diep doorwerkende operatie van mijn ziel. De samenwerking van de kosmos en de aardse natuur was zo ontroerend en liefdevol.

Spannend was het moment dat we op de 10e dag weer mochten gaan praten. Vanuit de hoge frequenties land je dan opeens weer in een meer alledaagse realiteit. 
Het was hard werken voor mijn lijf om deze shift te ondergaan. Er was zo veel los getrild dat er heel veel warmte in mijn ruggenmerg ontwikkelde.
Laat op de avond in bed werd ik wakker, mijn hart begon heftig te fibrileren en ik voelde een bal van licht opwellen vanuit mijn onderste chakra. Ik voelde me misselijk worden en bijna buiten bewustzijn raken. Even opstaan en rond lopen deed goed maar toen ik weer ging liggen ontstond er weer een bal van kundalinivuur die als een kernexplosie omhoog kwam. Doordat ik verbinding heb met het eenheidsbewustzijn werd ik ter plekke gecoached door lieve vrienden van me die me hielpen op de juiste manier de energie te geleiden. Het voelde alsof mijn cortex had kunnen exploderen. Het was best een riskante situatie. Toch zei ik tegen mijn lijf: 'Je hebt me steeds vertrouwen gegeven dat het goed zou gaan dus nu gaat het ook goed' en zo bleef ik heel goed bij mezelf en langzaam werd mijn lijf weer rustiger. Ik was weer eens door het oog van de naald gegaan.
Ik voel me heel dankbaar dat ik dankzij tantra heb geleerd thuis te blijven in mijn lichaam en niet uit mezelf weg te gaan. Ook leerde ik middels tantra om de energie te kunnen laten doorstromen. 
Fijn dat ik op mijzelf kon vertrouwen, want ik wilde niet de leiding van de retreat hierin betrekken. Ik had een paar regels overtreden en wilde dat liever bij mezelf houden. Achteraf gezien begrijp ik heel goed hoe riskant het is geweest om zo diep helend werk te doen terwijl alleen al het 10 dagen stil zijn al zo krachtig helend is. Toch ben ik blij en heel dankbaar. Het leven heeft me prachtig geholpen om mijn uitersten weer helemaal met elkaar te verbinden door mijn mannelijke en vrouwelijke polen te laten samensmelten.

Weer thuis voel ik me heel gelukkig. De afgelopen dagen, zeker ook bij de massages die ik gaf in Haarlem, ervaar ik hoe veel verbinding en resonantie er is met de mensen om me heen. Ik voel hoe we deze levensdroom samen dromen. Mijn levensweb heeft zich de afgelopen jaren hersteld en waar ik me altijd eenzaam heb gevoeld, daar ben ik nu thuis in een liefdevolle wereld vol hartelijke overvloed. De diepe en hoge resonanties die ik met me mee draag zijn nu in plaats van een hindernis juist een groot geschenk bij het helpen ontvouwen van een veel ruimere en harmonieuzere werkelijkheid in ons allemaal. 

Deze 10-daagse was een mijlpaal voor me. Ik heb heel veel van het oude achter me gelaten en voel me een ander mens. Ik heb geen idee wat de toekomst gaat brengen, maar dat ik veel te bieden heb aan ervaringsdeskkundigheid, moed, levenslol en helende frequenties, dat is een ding wat zeker is.
Het leven gunt me heel veel goeds en ondanks dat het weer even heel spannend was kan ik weer nog opgeluchter adem halen. Steeds meer mezelf ontmoeten, in een lichte versie Zonder de zwaarte uit mijn verleden.

Er is nog veel meer te delen over de ervaringen in deze dagen. Daarover schrijf ik binnenkort meer. Dus wordt vervolgd!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten